Orzeczenia - listopad 2011

Wyrok w sprawie podatku od sprzedaży działek budowlanych
Podatnik wystąpił do Ministerstwa Finansów o interpretację podatkową w sprawie sprzedaży działek, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego są zakwalifikowane jako budowlane. Według podatnika sprzedaż tych działek nie podlega podatkowi VAT. Opinii podatnika nie podzielił resort finansów. Interpretacja Ministerstwa Finansów była niekorzystna dla podatnika, ponieważ jako rolnik ryczałtowy był on zwolniony z podatku od towarów i usług. Podatnik złożył skargę na interpretację Ministerstwa, którą odrzucił Sąd pierwszej instancji oraz NSA. NSA odwołał się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z 15 września 2011 roku (sprawy C-180/10 i C-181/10), który dotyczył interpretacji polskich przepisów o VAT w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przez rolników. NSA orzekł, że rolnik w momencie zakupu działek wiedział, że zmieni się ich przeznaczenie z rolnych na budowlane, ponieważ znał zmiany planów zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał, że rolnik ryczałtowy prowadzi działalności związaną ze sprzedażą płodów rolnych co nie oznacza, że może prowadzić innego rodzaju działalności gospodarczą, a taką działalnością jest sprzedaż działek budowlanych. Sędzia Maria Dożynkiewicz dodała, że przy rozstrzyganiu takich spraw należy wziąć pod uwagę cel z jakim działki zostały nabyte. Wyrok jest prawomocny.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2011 r. sygn. akt I FSK 1659/11


Spadkobierca nie musi zwracać bonifikaty uzyskanej przez spadkodawcę
Sąd najwyższy uznał, że w przypadku dziedziczenia mieszkania wykupionego od gminy i sprzedaży przed upływem ustawowego okresu liczonego od dnia wykupu, spadkobierca nie musi zwracać bonifikaty uzyskanej przez spadkodawcę.
Miasto Poznań udzieliło Pani Joannie M. znacznej bonifikaty w cenie mieszkania wykupionego w 2002 roku. Jednakże w umowie sprzedaży znalazło się zastrzeżenie, iż jeśli sprzeda ona mieszkanie przed upływem 10 lat lub przeznaczy je na cele inne niż mieszkaniowe, będzie miała obowiązek zwrócić zwaloryzowaną bonifikatę. Taki zapis był zgodny z obowiązującym wówczas brzmieniem art. 68 ust 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wspomniany przepis ustawy pozwalał bez konieczności zwracania upustu darować lub sprzedać mieszkanie tylko osobie bliskiej. Kilka miesięcy po wykupieniu mieszkania Joanna M. zmarła a swój majątek zostawiła w testamencie dalekim krewnym, którzy w świetle przepisów nie należeli do grona jej bliskich. Mieszkanie przypadło jednej z krewnych Małgorzacie O, która w 2005 roku sprzedała mieszkanie osobie trzeciej, było to przed upływem 10-letniego okresu karencji. Gmina w 2009 roku dopatrzyła się powyższej transakcji i zażądała od Małgorzaty O. zwrotu bonifikaty, powołując się na zapisy umowy sprzedaży zawartej z Joanną M. w 2002 roku oraz art. 68 ust 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w brzmieniu obowiązującym w 2002 roku. Kiedy spadkobierczyni odmówiła zwrotu bonifikaty, gmina wystąpiła przeciwko niej do sądu. Sąd pierwszej instancji przytoczył uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, która mówi, że do czasu zmiany art. 68 ust. 2 UOGN która weszła w życie 22.10.2007 r., obowiązek zwrotu bonifikaty miał tylko pierwotny nabywca i tym samym sąd odrzucił roszczenie gminy.
Natomiast w listopadzie 2010 r. sąd II instancji uwzględniając apelacje gminy nakazał Małgorzacie O. zwrócić upust. Sąd drugiej instancji powołała się na uchwałę Sądu Najwyższego z 2002 roku, który uznał, że obowiązek zwrotu bonifikaty nie wygasa w przypadku śmierci osoby, która uzyskała bonifikatę a przechodzi na jej spadkobierców. Spadkobierczyni wniosła skargę kasacyjną do SN, w której powołała się na uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższy z dnia 17 grudnia 2010 roku. W uchwale tej SN uznał, że obowiązek zwrotu bonifikaty przewidziany w art. 68 ust. 2 w brzmieniu obowiązującym przed 22 października 2007 r. nie obciąża spadkobiercy, który zbył lokal przed upływem okresu przewidzianego w tym przepisie. Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 25 listopada 2011 roku uchylił wyrok sądu drugiej instancji i oddalił apelacje gminy od wyroku I instancji. SN uchylając wyrok sądu drugiej instancji uznał, że stan faktyczny, którego dotyczy uchwała 17 grudnia 2010 r., był inny niż w tej sprawie. W uchwale chodziło o spadkobiercę należącego do kręgu osób bliskich (siostrę spadkodawcy). Tu zaś spadkobierczyni jest osobą obcą.
Wyrok z 25 listopada 2011 r. (sygn. II CSK 134/11)